شاليق‌بيله‌



دنگ‌ بولار دييپ‌ سايماغيل‌، ايشينگ‌ بدافعالليق‌ بيله‌
هيچ‌ هاچان‌ دنگ‌ بولماغاي‌ اشك‌ بدو شاليق‌ بيله‌
قارداش‌ اولما خيز - حرامي‌، فتنه‌ رسواليق‌ بيله‌
باشينگ‌ني‌ غوغا سالما مال‌ دنياليك‌ بيله‌
تور، سحر ياد ايله‌ حقني‌، ييغلا تنهاليق‌ بيله‌
 
باردي‌ ط‌ورينگ‌ داغينا، حق‌ بيرله‌ بولدي‌ اول‌ كليم‌
اوتدي‌ آنلار، قالدي‌ دنيا، گچدي‌ ايام‌ القديم‌
ياتسا ير بولدي‌ دوشك‌، اورتونجه‌سي‌ پارچه‌ كيليم‌
باقدي‌ قوينون‌ شعيبينگ‌ يدي‌ ييل‌ موسي‌ كليم‌
چولده‌ گزدي‌ دايما راز آيديشيپ‌ خالق‌ بيله‌
 
اي‌ آط‌ي‌ يووريك‌ ييگيت‌، اوزي‌ قوچاق‌، گلگون‌ قبا
موندا جبر اتگان‌ كيشي‌، اول‌ گونده‌ بولغاي‌ روسيا
هر كيشي‌ زور ايله‌ييپ‌، آلسا بو گون‌، برگاي‌ صبا
اول‌ ولي‌لر سروري‌ سلط‌ان‌ ويس‌ دك‌ اوليا
دوشه‌گي‌ اورتونجه‌سي‌ بولدي‌ قارا هاليق‌ بيله‌
 
يعقوب‌ اوغلي‌ اول‌ يوسف‌نينگ‌ كاكليندن‌ توتدي‌لار
اوردي‌لار،آغلاتديلار "قورت‌ اييدي‌" ديييپ‌ ساتدي‌لار
نيچه‌ ييل‌ ايوب‌ پيغامبر تن‌ني‌ قورت‌ اييپ‌ ياتدي‌لار
ال‌ - آياغين‌ باغلاييپ‌، يونس‌ني‌ دريا آتدي‌لار
نيچه‌وقت‌ ط‌اعت‌ چكيپ‌،"هو!"دييدي‌ بير باليق‌بيله‌
 
سن‌ نيچيك‌ مختومقلي‌، يامانليغينگ‌ اونوتمادينگ‌
گاهي‌ گاهي‌ ظ‌الم‌ اولدونگ‌، گورگه‌نينگ‌دن‌ قايتمادينگ‌
گاهي‌ گاهي‌ صوفي‌ بولدونگ‌، هيچ‌ حرامدان‌ داتمادينگ‌
بيلمه‌ديم‌،سن‌قايسي‌بولدونگ‌،بللي‌بير ايش‌توتمادينگ‌
نه‌ سپاهي‌ليق‌ بيله‌ بولدونگ‌، نه‌ ملاليق‌ بيله


ترجمه:

جنجال به جان نخر

گمان مبر که اعمال نیک و ناپسندت یکسانند
الاغ با اسب همایونی هرگز برابری نخواهد کرد
و همدم مشو
با حرام و فتنه و رسوایی
و با مال دنیا جنجال به جان نخر
سحرگاهان برخیز و به یاد حق ناله سرده

موسی کلیم به کوه طور پاگذاشت و با حق به سربرد
زمین زیرانداز او و جامه اش گلیم بود
و با هفت سال چوپانی،پی گوسفندان شعیب
درگشت و گذار صحرا به رازگویی با پروردگار پرداخت
آن دوران و روزگاران قدیم گذشت و دنیا هنوز پابرجاست

ای جوانِ سواره بر اسب تیزپا،ای دلاور گلگون قبا
به یاد بسپار
ستمگری که به زور دارایی این جهانی را تصاحب می کند
فردا روسیاه و بدهکار است
مگرنمی دانی که کسی چون ویس- سرور اولیاء
زیر انداز و رواندازش نمدی سیان بیش نبود

بر کاکل یوسف-فرزند یعقوب- چنگ انداختند
به جانش افتادند و بی اعتنا به زاریش در چاه افکندند
و گفتند که گرگی اورا خورده است
سالهای سال تن ایوب پیامبر را کرمها خوردند
یونس را دست و پابسته به کام دریا انداختند
و او دورانی دراز،طاعت
با ماهیی هماره حرف «یاهو» بر زبان می راند

ای مختومقلی!
تو چرا شرارت را به فراموشی نسپرده ای؟
گاه ستمگرانه،به هر چه خواهی دست می یازی
گاه صوفیانه،ذره ای از حرام نمی چشی
در نمی یابم که در کدام سویی،در تو استواری نیست
نه در صفا و عشرتی و نه سراپا شریعنی‌

تمامی حقوق نزد وبسایت مختومقلی فراغی محفوظ است.
طراحی،توسعه،اجرا: فخرالدین پرویزی